O szaleństwie i mądrości. Historia Barbary K. Lipskiej

"Neurolożka. Piękny umysł, który się zgubił" - książka Barbary K. Lipskiej napisana przy współpracy z dziennikarką Elaine McArdle - to autobiograficzna opowieść o walce z chorobą nowotworową, cudzie wyzdrowienia, a także wglądzie w siebie i mądrości, jaką można zdobyć tylko doświadczając szaleństwa.

Wybitna specjalistka

Barbara K. Lipska urodziła się i wychowała w Polsce, studiowała na Uniwersytecie Warszawskim i na Akademii Medycznej w Warszawie, gdzie uzyskała stopień doktora. W 1989 roku wraz z mężem i dziećmi wyemigrowała do USA i rozpoczęła pracę w National Institute of Mental Health (NIMH) w Bethesda. W 2013 roku, jako ekspert od pośmiertnych badań ludzkiego mózgu i wybitna specjalistka w dziedzinie badań nad schizofrenią, objęła stanowisko dyrektora Human Brain Collection Core. W książce wspomina między innymi początki swojej kariery: "Powiedz sobie, że kroisz chleb albo stek - instruuje mnie doktor Herman. - Ostrze trzymaj prostopadle do powierzchni mózgu i staraj się ciąć równolegle". Ale czy zbadawszy setki chorych mózgów po śmierci ich właścicieli naprawdę przeniknęła do istoty ich przeżyć?

Kobieta szalona

W 2015 roku zachorowała na raka. Choroba zaatakowała również jej mózg, pojawiły się guzy. Przechodząc terapię, nie zrezygnowała jednak z pracy. Problemy zaczęły się, gdy zaczęła tracić sprawność intelektualną, mieć zaburzenia widzenia, gubić się w znanym terenie, zapominać, podejrzewać i reagować przesadną drażliwością. Zwolniła pomocnika domowego pod zarzutem, że jest kryminalistą, i była święcie przekonana, że ktoś próbuje otruć ją pizzą. Guzy spowodowały, że jej umysł zaczął doświadczać stanów paranoidalnych charakterystycznych dla schizofrenii i choroby Alzheimera. I po raz pierwszy zajrzała do mózgu osoby chorej, nie krojąc go w swoim laboratorium, lecz "zwiedzając" od środka.

Pamiętnik z czasów choroby

Taki stan utrzymywał się przez kilka tygodni, podczas których lekarze dokładali starań, by uratować pacjentkę. Udało się. W swojej książce dzieli się wspomnieniami z okresu choroby i terapii, przy okazji udzielając cennych informacji o swojej pracy naukowej i funkcjonowaniu ludzkiego mózgu. Z "szaleństwa" wyszła bogatsza o nową wiedzę i możliwość jeszcze lepszego wczucia się w drugiego człowieka. Wciąż pamięta, jak wyglądało jej myślenie w okresie, gdy cierpiała na zaburzenia, a cytując Nelle Harper Lee: "Nigdy naprawdę nie zrozumie się człowieka, dopóki nie spojrzy się na sprawy z jego punktu widzenia (...) dopóki nie wejdzie się w jego skórę, nie pochodzi się w jego skórze po świecie".

Love obraz autorstwa freepik - www.freepik.com
"Neurolożka. Piękny umysł, który się zgubił"<<

About the author : Edward